Ik kijk er al naar uit om heel wat minder in deze lange ijzeren voertuigen te moeten doorbrengen.

Hier bedoel ik zowel ons aller geliefde trein als zijn stadsbroertje de tram. Als student kan je wat Gent betreft geen van beide met je studentengehaastheid vertrouwen. Als je dan eens op een gelukzalige -lees zeldzame- ochtend op tijd de tegels van het Sint Pietersstation betreedt, dan begint de strijd om op tijd te komen meestal nog maar net..
Avontuur is nooit veraf in deze stad; losgeslagen leidingen, ontspannen vuilnismannen die hun stalen ros sierlijk over de wegen doen zweven, leveranciers die zonodig de rijbaan beter vinden om te lossen dan de parkeerplaatsen en ga zo maar door..

Daarom verkies ik binnen een week mijn eigenste getunede stalen ros : De Fiets
Milieuvriendelijk, garantie op een strak kontje, opdrijver der conditie en modieus als geen ander..

Ring Ring ipv Kedang Kedang voor mij!