Op je gemakje kuieren door de Veldstraat kan je wel vergeten dezer dagen..

De winkelstraatpiraten van Greenpeace, WWF zijn nog van de zachtaardige en makkelijk af te wimpelen soort MAAR de plakkers die Proximus, Mobistar en ECU op de onschuldige student/shopper afsturen is van het goede te veel.

Je kan ze niet herkennen aan opvallende logo’s of de bekende mapjes die ze bijhebben. Ze lijken op de doorsnee ‘vriendelijke’ wandelaar tot je natuurlijk hun blikveld kruist. “Heeft u een belkaart mevrouw?” (zie ik er dan zo oud uit?). Aarzelend ja zeggen is genoeg om de volledige catalogus op je los te laten, JOY! “Wacht u even? Ik haal mijn map!” (uitstekend ontsnapmoment )

Op de hoogdagen der stadspiraterij moet je werkelijk in de winkels duiken om er vanonder te kunnen muizen, moeten mensen zo opdringerig zijn? Moeten wij onze consumptiekeuze door deze promotiepiraten laten bepalen/opdringen?

 Wie zich hierdoor laat vangen, is waarlijks een beer op sokken