Op je gemakje kuieren door de Veldstraat kan je wel vergeten dezer dagen..

De winkelstraatpiraten van Greenpeace, WWF zijn nog van de zachtaardige en makkelijk af te wimpelen soort MAAR de plakkers die Proximus, Mobistar en ECU op de onschuldige student/shopper afsturen is van het goede te veel.

Je kan ze niet herkennen aan opvallende logo’s of de bekende mapjes die ze bijhebben. Ze lijken op de doorsnee ‘vriendelijke’ wandelaar tot je natuurlijk hun blikveld kruist. “Heeft u een belkaart mevrouw?” (zie ik er dan zo oud uit?). Aarzelend ja zeggen is genoeg om de volledige catalogus op je los te laten, JOY! “Wacht u even? Ik haal mijn map!” (uitstekend ontsnapmoment )

Op de hoogdagen der stadspiraterij moet je werkelijk in de winkels duiken om er vanonder te kunnen muizen, moeten mensen zo opdringerig zijn? Moeten wij onze consumptiekeuze door deze promotiepiraten laten bepalen/opdringen?

 Wie zich hierdoor laat vangen, is waarlijks een beer op sokken

Ik kijk er al naar uit om heel wat minder in deze lange ijzeren voertuigen te moeten doorbrengen.

Hier bedoel ik zowel ons aller geliefde trein als zijn stadsbroertje de tram. Als student kan je wat Gent betreft geen van beide met je studentengehaastheid vertrouwen. Als je dan eens op een gelukzalige -lees zeldzame- ochtend op tijd de tegels van het Sint Pietersstation betreedt, dan begint de strijd om op tijd te komen meestal nog maar net..
Avontuur is nooit veraf in deze stad; losgeslagen leidingen, ontspannen vuilnismannen die hun stalen ros sierlijk over de wegen doen zweven, leveranciers die zonodig de rijbaan beter vinden om te lossen dan de parkeerplaatsen en ga zo maar door..

Daarom verkies ik binnen een week mijn eigenste getunede stalen ros : De Fiets
Milieuvriendelijk, garantie op een strak kontje, opdrijver der conditie en modieus als geen ander..

Ring Ring ipv Kedang Kedang voor mij!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!